عنوان:‌ « روابط ایران و هند:‌ چالش ها و فرصت ها »
زمان: یكشنبه 12 آبان 1387 ساعت 30/9 صبح
مكان:‌ دفترمطالعات سیاسی و بین المللی

- سخنرانی جناب آقای متكی وزیر امورخارجه جمهوری اسلامی ایران
- سخنرانی جناب آقای موكرجی وزیر امور خارجه هند

با توجه به رابطه و سابقه دو تمدن بزرگ ایران و هند و اهمیت روزافزون كشور هندوستان میزگردی در تاریخ 12/8/87 در دفترمطالعات سیاسی و بین‌المللی با حضور هیاتی عالیرتبه به ریاست وزیر خارجه هند برگزار گردید. در جلسه افتتاحیه این میزگرد ابتدا جناب آقای متكی سخنرانی خود را بشرح زیر ایراد فرمودند:
===============================

جناب آقای موكرجی وزیر محترم امور خارجه هند
------------------------------------------------------------
اعضای محترم هیئت هندی
سفرا و دیپلمات‌های محترم مقیم
خانم‌ها ، آقایان، حضار محترم

مایه بسی مسرت است در مراسم افتتاحیه میزگردی كه به بررسی رابطه دو تمدن دیرین و دو كشور بزرگ و تاثیرگذار منطقه، برگزار می‌شود، حضور یافته‌ام. نزدیكی، درك متقابل و مراودات دو ملت بزرگ ایران و هند، پیشینه‌ای عمیق و تاریخی دارد، بطوری كه قرابت فرهنگی، احساسات مشترك و علاقه متقابل، جدایی دو ملت را غیرممكن ساخته است.
مناسبات سیاسی جمهوری اسلامی ایران و هند طی سال‌های گذشته در شرایط مطلوبی قرار داشته است، بطوری كه دو كشور شاهد تبادل هیات‌های بلندپایه متعددی بوده‌اند. سفر جناب آقای احمدی‌نژاد رئیس محترم جمهوری اسلامی ایران و دیگر مقامات عالیرتبه جمهوری اسلامی ایران به هند و سفر مقامات عالیرتبه هند به جمهوری اسلامی، نشان از وجود رابطه خوب و اراده سیاسی برای گسترش هر چه بیشتر این رابطه می‌باشد.
در كنار روابط سیاسی، همكاری های اقتصادی از اولویت خاصی برخوردار بوده، به طوری كه حجم روابط اقتصادی در حدود 33/9 میلیارد دلار، هند را به یكی از مهمترین شركای تجاری ایران تبدیل كرده است. در همین زمینه تلاش‌های زیادی برای مشاركت در طرح‌های اقتصادی صورت پذیرفته است.
كمیسیون مشترك اقتصادی دو كشور كه هم اكنون پانزدهمین اجلاس آن در حال برگزاری است، زمینه مناسبی است برای گسترش روابط در زمینه‌های مختلف اقتصادی، فرهنگی و غیره. مسلما موفقیت این كمیسیون‌ها منوط به پیگیری و اجرای توافق‌های حاصله در آن خواهد بود كه یقین دارم با تلاش و همكاری‌های مسئولان دو كشور عملی خواهد شد.
البته علیرغم این روابط خوب، واضح است كه ظرفیت‌ها و زمینه‌های فراوان تجاری، اقتصادی و صنعتی برای گسترش هر چه بیشتر مناسبات در دو كشور وجود دارد. فرصت‌های سرمایه‌گذاری در بخش‌های مختلف صنعتی ایران از جمله بخش نفت و گاز و صنایع بالادستی و پائین دستی آن، بخش حمل و نقل، صنایع فولاد، پالایشگاه و سایر بخش‌ها وجود دارد كه جمهوری اسلامی ایران علاقه‌مند است دوستان هندی خود را در آنها بطور موثر ببیند.
ایران و هند از دیرباز دارای روابط فرهنگی عمیق بوده‌اند بطوری كه آثار این مناسبات در گوشه و كنار هند به چشم می‌خورد. وجود آثار هنری و معماری ایرانی - اسلامی در مناطق مختلف هند گواه بر این مدعا است. زبان فارسی برای مدت 800 سال زبان رسمی و دیوانی آن كشور محسوب می‌شده و هم اكنون حدود 50 دپارتمان زبان فارسی در سطح هند مشغول به فعالیت می‌باشند. در حال حاضر حدود 5000 دانشجوی ایرانی در دانشگاه‌های مختلف هند مشغول به تحصیل هستند. اخیرا (اردیبهشت 87) هفته فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در دهلی نو و بمبئی برگزار گردید و قرار است هفته فرهنگی هند نیز در آینده در ایران برگزار گردد.
همكاری‌های ایران و هند در موضوعات منطقه‌ای و بین‌المللی و سازمان‌های مربوطه، در سطح مطلوبی بوده است. با توجه به ویژگی‌های خاص منطقه و موضوعات مبتلا به آن نظیر ناامنی، اشغالگری، تروریسم و مواد مخدر، دو كشور همواره همكاری‌های خوبی در این موضوعات داشته‌اند.
ایران و هند به لحاظ منطقه‌ای در بسیاری از مسائل از جمله وضعیت عراق و افغانستان دارای دیدگاه‌های مشتركی هستند. دو كشور خواستار صلح و ثبات در منطقه و حفظ تمامیت ارضی كشورهای منطقه به ویژه عراق و افغانستان می‌باشند. جمهوری اسلامی ایران و هند در موضوعات مربوط به افغانستان با یكدیگر همكاری و رایزنی داشته‌اند كه در این رابطه مساعدت‌ها و ارائه تسهیلات به طرف هندی برای اجرای پروژه جاده زرنج - دلارام در آن كشور را می‌توان به عنوان نمونه نام برد.
در بعد بین‌المللی دو كشور مخالف یك‌جانبه‌گرائی می‌باشند و بر احترام به حقوق سایر ملل، تاكید می‌ورزند. جمهوری اسلامی ایران از گسترش سیاست خارجی هند در جهت توسعه اقتصادی و تكنولوژیك آن استقبال می‌كند و امیدوار است این رویكرد تقویت مناسبات با ایران و صلح و امنیت در منطقه را مدنظر قرار دهد.
مراودات گسترده سیاسی، اقتصادی و فرهنگی، همه و همه نشان از درك متقابل و نزدیكی دو كشور می‌باشد. هر چند كه به اعتقاد ما این همكاری‌ها پتانسیل گسترش بیش از این را دارا هستند و بر ما است كه تلاش روزافزونی در جهت افزایش آنها به كار بندیم.
بدیهی است كه در فرآیند همكاری ها و گسترش مناسبات دو كشور، سوءتفاهم‌ها و تعارضاتی بوجود آید و شیطنت‌هایی هم از سوی طرف‌های ثالث صورت پذیرد. شایسته است كه این موضوعات در چنین نشست‌هایی آسیب‌شناسی شده و نتایج آن در اختیار تصمیم‌گیران قرار گیرد.
به هر حال جهان در عصر كنونی شاهد نظم نوینی در روابط بین‌الملل و شكل‌گیری بلوك‌های جدیدی از قدرت می‌باشد. بر رهبران و اندیشمندان دو كشور است كه فارغ از بازی‌های سیاسی نظام سلطه، با تكیه بر قرابت و روابط تاریخی دو ملت، نوع جدیدی از روابط و نقش‌آفرینی منطقه‌ای ایران و هند كه متضمن منافع واقعی مردم و به دور از وسوسه‌انگیزی‌های سلطه‌گران باشد، تعریف و به منصه ظهور برسانند.
امیدوارم كه این میزگرد بتواند چشم‌اندازی روشن از روابط آینده دو كشور و راهكارهای مناسبی در جهت تعمیق و گسترش روابط ارائه نماید.
در خاتمه لازم می‌دانم از برگزاركنندگان این میزگرد به ویژه اداره كل دیپلماسی عمومی هند و دفترمطالعات سیاسی و بین‌المللی تشكر و قدردانی نمایم. مطمئنا چنین نشست‌هایی به درك متقابل و رفع سو‌ءتفاهمات كمك خواهد كرد.

سخنرانی جناب آقای پرانات موكرجی، وزیر امور خارجه هند :
=========================

عالیجناب، جناب آقای دكتر منوچهر متكی
وزیر محترم امور خارجه دولت جمهوری اسلامی ایران
------------------------------------------------------------
مهمانان عالیرتبه
جواهر لعل نهرو، اولین نخست وزیر هند، حدود نیم قرن پیش در سخنرانی خود در تهران فرمود: " هیچ دو كشوری مانند هند و ایران در عرصه پهناور گیتی وجود ندارد كه چنین قرابت تاریخی داشته باشند". جواهر لعل نهرو همچنین طی آن دیدار عنوان نمود كه همچنان كه ما به گذشته ایران و هند افتخار می‌كنیم، می‌بایستی حال را دریافته و به روابط آینده نظری افكنیم.
اینجانب امروز بر پایه چنین نگرش و در راستای تداوم روابط نزدیك و غنی دوجانبه ما بین دو كشور سخنرانی می‌نمایم.
لحظاتی در تاریخ ملت‌ها وجود دارند كه حائز اهمیت بسیاری می‌باشند. به عقیده بنده، هند آماده حركت به سوی یكی از آن لحظات است كه با قدرت خلاقه نشات گرفته از تاریخ تمدنی غنی، این كشور را به سوی آینده‌ای سوق می‌دهد كه بی‌شك نیم قرن پیش‌رو با آنچه تاكنون سپری كرده، متفاوت خواهد بود. در یك دموكراسی، بكارگیری منابع و توانمندی‌ها جهت توسعه و بهبود منافع مردم امری اجتناب‌ناپذیر است. سیاست خارجی ما ابزار اصلی است كه ما را در راه تحقق هدف توسعه و ارتقای كیفیت زندگی ملتمان یاری می‌دهد. بیش از گذشت 60 سال از زمان استقلال، حال نوبت آن فرارسیده به بررسی ملاحظاتی كه قالب سیاست خارجی ما را تشكیل می‌دهد، بپردازیم.
در درجه نخست، اصل استقلال، آزادی تفكر و عمل است. ما با روی باز پذیرای نظرات و انتقادات هستیم، اما ارزیابی‌ها و سیاست‌های خاص خود را اعمال می‌كنیم.
ثانیا، ما بطور غریزی چندقطبی هستیم و این تمایل به چندقطبی بودن از وسعت كشور ما و همچنین از تنوع در اعتقادات دینی، زبان و گستردگی مناطق جغرافیایی در این كشور ناشی می‌شود.
ثالثا، ما آگاهانه تمایل به كثرت‌گرائی، سكولاریسم و دموكراسی را به عنوان راهی برای پیشرفت و استقلال ملت انتخاب كرده‌ایم. این بدین معناست كه به این كثرت تنوع، عقاید سیاسی نیز اضافه شده و طی سالیان متمادی جزو ویژگی‌های ملی ما شده است.
نهایتا، ما شاهد تحول اساسی اجتماعی - اقتصادی در كشور خود هستیم، معذالك، این تحول عمده در فضای پیچیده و دشوار منطقه‌ای و بین‌المللی رخ می‌دهد. بنابراین، بطور عمده هر دو كشور درگیر جهان خارج بوده و همزمان نقاط مهار ملی خود را حفظ می‌كنیم.
لذا، سیاست خارجی ما را انگیزه قوی مردم به رشد و توسعه تعیین می‌نماید. این امر مكمل نظم جهانی است، اما تحت شرایط قابل قبول برای مردم و سیاست‌های ما. مساوات، هسته مركزی نگرش ما را شكل می‌دهد. ما نیز در تاریخ خود شاهد بردگی استعماری بوده و نسبت اعمال و كاربرد قوانین بین‌الملل توسط كسانی كه این قوانین را تنظیم كرده‌اند، بخوبی آگاه هستیم. لذا ما همواره اصرار ورزیده‌ایم كه كثرت‌گرایی می‌بایستی با احترام به تفاوت‌ها در چارچوب قوانین بین‌المللی تعدیل گردد.
ما همواره قوانین نظم جهانی را به بازی گرفته و تا جایی كه مساوات و برابری اجازه می‌داده، آنها را مورد پذیرش قرار داده‌ایم. هند همواره یك عضو مسئول جامعه بین‌الملل بوده است. اما هنگامی كه تعهد بدون رعایت مساوات و عدم تبعیض امكان‌پذیر نباشد، ما چنین قوانینی را نمی‌پذیریم. صرفنظر از شرایط سخت حتی در مواقعی كه ما تنها ایستادیم، همواره "استقلال" و "مساوات" ، هسته سیاست خارجی ما بوده است.
موضع ما در خصوص معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای و همچنین در مورد توافق‌نامه منع آزمایش جامع (CTBT) ، خود گواه این ادعاست. ما در مورد این دو معاهده در برخی اوقات به تنهایی شاهد نظرات منتقدانه بین‌المللی بوده‌ایم و شاید دلیل عدم پذیرش، شرایط غیرعادلانه و نابرابر بوده است. این مطلب به این مفهوم نیست كه ما مخالف سلاح‌ هسته‌ای نیستیم. از زمان مهاتما گاندی و جواهر لعل نهرو تا طرح راجیو گاندی برای خلع سلاح هسته‌ای جهانی نفرت ما از استفاده از سلاح‌های هسته‌ای روشن بوده است. ما معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (NPT) را بدلیل شرایط غیرعادلانه این معاهده، در اواخر دهه 1960 امضا ننمودیم. اما اطمینان داشتیم كه سیاست و روش ما كاملا در راستای اهداف منع گسترش سلاح‌‌های هسته‌ای بوده است. ما كه در آن زمان سرسختانه مخالف بودیم، فشارهای زیادی را تحمل كرده، هزینه‌ها و بار مسئولیت زیادی را متقبل شدیم، اما به نظر ما مشاركت در این معاهده بدتر از تحمل این فشارها بود. در پایان، حرف ما به اثبات رسید زیرا ما هرگز منافاتی با قانون بین‌الملل و یا دستاوردهای منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای نداشتیم.
امروز ما در نظم جهانی نابرابر ولی مستقل‌تر زندگی می‌كنیم. جنگ سرد بپایان رسیده، روند جهانی شدن به سرعت رو به پیشرفت است و چالش‌های فرامنطقه‌ای نیز رو به افزایش است. نیازهای ما نسبت به جهان تغییر كرده، و لذا توانائی ما برای نیل به این نیازها نیز تغییر كرده است. این امر در برداشت هند از آینده خود، روابط خود با همسایگانش و نگرش خود به نظم بزرگتر جهانی، منعكس شده است. معذالك، صرفنظر از اینكه چه مقدار این مسئله پیچیده است یا اینكه تا چه حد ما با فشارهای شدید مواجه هستیم، اعتقادات لازم الاجرای ما، امری بدیهی است. مواضع ما در مسائل مربوط به اصلاحات سازمان ملل، محیط زیست، تغییرات آب و هوایی و سازمان تجارت جهانی بازتاب‌هائی از این مسئله هستند.
حال، مایلم به جنبه‌های وسیعتر و عمیقتر روابط دوجانبه با ایران بپردازم. تاریخ كهن و جدید ما، نیاز ما به پیشرفت و حصول منافع مشترك را سبب گشته است. ثبات منطقه‌ای مهمترین مسئله قابل توجه برای هر دو كشور است. مهمتر از همه، ما تا سال 1947 مرزهای مشترك داشتیم و امروز با افغانستان و پاكستان مرز مشترك داریم و توسعه این دو كشور بطور حیاتی بر ما تاثیر می‌گذارد. دولت‌های آسیای مركزی و خلیج‌فارس در همسایگی نزدیك ما هستند. ما در همان سواحل دریا و آب‌های اقیانوس هند كه فرصت‌ها و چالش‌هایی را برایمان فراهم كرد، مشترك هستیم. این آبها در عین حال قدرت‌های دیگری برای سواحل ما به ارمغان می‌آورند و ما را به دنیاهای وسیعتر تجارت، تكنولوژی و بازرگانی پیوند می‌دهند. بنابراین، نزدیكی كه در ارزیابی‌های ما از وضعیت منطقه‌ای وجود دارد طبیعی است. تاریخ اخیر، ما را از پیوستگی جغرافیائی محروم كرده است اما ما هنوز و همیشه همسایه باقی می‌مانیم زیرا تاریخ و تمدن ما قرابت زیادی داشته و همچنین روابط ما رو به رشد می‌باشد.
ثانیا، مكمل‌های اساسی، روابط ما را با یكدیگر نزدیكتر می‌نماید. ایران یك صادركننده عمده انرژی است و ما یك بازار انرژی به سرعت در حال رشد در جهان هستیم.
این دو اصل اساسی عواملی هستند كه راهكارها و ارزیابی ما را شكل می‌دهند و ما را در مقیاس وسیعتری راهبردی می‌نمایند. البته، این امر طبیعی است. ما در برخوردها با مسائل گوناگون، راهكارهای متفاوتی را اتخاذ می‌نماییم. اما با این وجود، چنین تبین‌هائی، برای مواضع مشابه در حوزه وسیعی از مسائل اقتصادی، سیاسی و استراتژیك قدرتمند همچنان بقوت خود باقی خواهند ماند.
من بطور خلاصه رئوس مطالب چگونگی نگرشمان به منافع مشترك هند و ایران را مرور نموده و همچنین همگرائی در ارزیابی‌هایمان را بیان می‌كنم.
نخست، طلوع آسیا. شاید بیش از هر بخش از جهان، آسیا در حال تغییر جامع می‌باشد كه بر ساختارهای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی آن تاثیر می‌گذارد. این تغییرات بطور اجتناب‌ناپذیری، باعث ایجاد روابط سیاسی جدید، تجارت و پیوندهای اقتصادی و فرصت‌های فزاینده تعامل مردم با مردم گشته است. سهم آسیا در تولید ناخالص ملی جهانی در حال حاضر حدود 25% است. اما برآورد می‌شود كه این رقم تا سال 2025 به بیش از 50% افزایش یابد. تا سال 2010، 60% جمعیت جوان جهان بین گروه سنی 20 تا 35 احتمالا آسیائی خواهند بود.
عصر جهانی شدن تعاملات خارجی ما را افزایش داده و بنابراین طبیعی است كه روابط خارجی اهمیت بیشتری دارا باشد. در نتیجه، روابط آسیا با عوامل بیرونی مانند اتحادیه اروپا، روسیه و آمریكا نقش مهمی ایفا خواهند كرد. تعاملات بین كشورهای آسیائی، به بازارها، تبادلات فزاینده تجاری و تكنولوژی داخلی آسیا، سرمایه‌گذاری و مهارت‌های مدیریتی دست بدست داده تا سلامتی و تحصیل را به ارمغان آورده و فقر را ریشه‌كن كنیم.
تهدیدهای تروریسم، امنیت انرژی، امنیت غذا، تغییرات اقلیمی، محیط زیست و بلایای طبیعی چالش‌های جدیدی را پیش روی ملت‌های آسیایی ایجاد می‌نمایند. بزرگترین دموكراسی جهان در اندیشه مسئولیت ها و انتظارات خود در مواجهه با این چالش‌ها است.
ما به شدت درباره تغییرات اقلیمی نگران هستیم زیرا تمام نشانه‌ها بر این واقعیت دلالت دارند كه كشورهای در حال توسعه به طور نامتناسب تاثیر شدیدی از عوامل نامساعد را متحمل می‌شوند حتی اگر مسئولیت در دستان كشورهائی باشد كه از زمان صنعتی شدن مصرف بی‌رحمانه‌ای داشته‌اند. ما روشن كرده‌ایم كه طبق این اصل مسئولیت مشترك اما متمایز، ما از كشورهای در حال توسعه انتظار داریم خود را ملزم به كاهش تشعشعات و گازهای آلوده كننده نمایند.
دومین مسئله، روابط هند با كشورهای منطقه خلیج‌فارس می‌باشد. روابط هند با منطقه خلیج‌فارس به قرن‌ها قبل باز می‌گردد. امروز، ما یك تمایل مثبتی به یكدیگر احساس می‌كنیم. خلیج فارس یك منبع مهم انرژی است و ما یكی از بزرگترین مصرف‌كنندگان جهان هستیم. نزدیك به پنج میلیون هندی مشغول فعالیت‌های اقتصادی در خلیج فارس هستند.
سوم، موضوع فلسطین كه یك دغدغه همیشگی است. حقوق مردم فلسطین مشخص نیست. این موقعیت در سریعترین زمان نیاز به حل شدن دارد، زیرا كه نه تنها باعث رنج شدید ساكنان آنجا شده بلكه همچنین طنین منفی در كل منطقه دارد. هند معتقد است كه راه حلی عادلانه و جامع برای مسئله فلسطین دست یافتنی است. ما به حمایت كامل از مردم فلسطین در تحقق شعارها برای یك دولت مستقل، ماندنی و شهرهای متحد كه با صلح و آرامش در كنار شهرهای اسرائیل زندگی كنند ادامه می‌دهیم.
چهارم، مسئله عراق است. هند ارتباط تمدنی با عراق دارد. ما آرزو می‌كنیم ببینیم كه مردم عراق آزادانه سیاست‌های آینده‌شان را تعیین می‌كنند و كنترل بر منابع طبیعی خود را در دست دارند.
پنجمین مسئله، مشتركات ما با كشور همسایه، پاكستان است. در سال‌های اخیر هند سیاست مثبت و سازنده‌ای را در روابط با پاكستان دنبال كرده است. ما مایلیم به موضوعاتی كه روابط ما را در سال‌های اخیر تحت تاثیر قرارداده، اشاره نماییم. همچنین آرزو داریم كه در بخش‌هایی از قبیل اتصال مرزها و تقویت روابط اقتصادی پیشرفت داشته باشیم. از طریق گفتگو، برخی از مسائل جدی مورد علائق طرفین را مورد مذاكره قرار دادیم. صلح، ثبات و پیشرفت در پاكستان، همسایگی نزدیكمان، به نفع هند، ایران و منطقه بوده و موجب تمركز ما بر توسعه اقتصادی می‌گردد.
ششم، مسئله افغانستان است. هند با افغانستان یك روابط دوستانه تاریخی دارد و ما فعالانه در بازسازی و توسعه افغانستان مشغول هستیم. تعهد كمك ما به افغانستان از سال 2002 شامل فعالیت‌های سازندگی در بخش‌های زیرساختاری است. ما در بازسازی فعالانه پروژه‌هایی نظیر پروژه‌های برق، خطوط انتقال برق، راه‌ها، آموزش و غیره مشاركت داریم. ما جهت بازسازی افغانستان 2و1 بیلیون دلار تعهد كرده‌ایم. ایران و هند متفقا علاقه‌مند به برقراری صلح و ثبات در افغانستان می‌باشند.
تروریسم یك چالش خاص است كه همه ما با آن مواجه هستیم. تروریسم یكی از جدی‌ترین تهدیدها برای صلح جهانی است. تروریست‌ها به سفارت هند در كابل حمله كردند و پنج پرسنل سفارت را از جمله دو دیپلمات و همچنین 50 شهروند افغانی شامل دختران جوان را كه در سر راه خود به مدرسه بودند، به قتل رساندند. تروریست‌ها ممكن است ادعا كنند از طرف یك دین عمل می‌كنند اما در حقیقت آنها دینی ندارند زیرا ذات دین‌ها صلح و برادری جهانی است و نه خشونت و تجاوز به حقوق بشر.
هفتمین مسئله، كشورهای حاشیه اقیانوس هند، امروزه نسبت به گذشته، ارزش اقتصادی و استراتژیك بیشتری برای اقتصاد دنیا پیدا كرده اند. هند سهم طبیعی و پایداری در برقراری ایمنی و امنیت راه‌های ارتباط دریائی از تنگه‌های مالاكا تا خلیج فارس دارد. ما تلاش كرده‌ایم تا همكاری بین كشورهای حاشیه اقیانوس هند را گسترش دهیم. تهدیدهای حاضر، دزدی دریائی، قاچاق موادمخدر، گسترش سلاح‌های مخرب جمعی، بستن نقاط انسداد، خطرات محیطی، درگیری‌های منطقه‌ای و دیگر دست‌اندازی ها به طور مساوی نگرانی عظیمی را برای ما بدنبال دارد. ما از طریق انجمن همكاری كشورهای منطقه‌ای حاشیه اقیانوس هند، در جستجوی توسعه همكاری‌های اقتصادی در منطقه بوده‌ایم. بعنوان مثال، امروزه حمل و نقل بین‌المللی در یكی از راه‌های آبی اصلی دنیا توسط دزدی دریایی در سواحل سومالی تهدید می‌گردد. هند با همكاری ارگان‌های بین‌المللی تحت نظارت سازمان ملل، آمادگی ایفای نقش در مبارزه با این معضل را دارد.
و در آخر به مسئله هند "جدید" امروز و موقعیت آن در ماتریس بین‌المللی و اولویت‌های اساسی و برداشت این كشور از روابط دوجانبه با ایران اشاره می‌كنم. هند همواره هدف توسعه اقتصادی را از زمان استقلال از طریق اعتماد به نفس و همكاری پیگیری كرده است. اكنون ما دارای رشد اقتصادی تریلیون دلاری با نرخ متوسط تقریبا 9% در سال طی پنج سال گذشته بوده‌ایم. هند قطعا ثابت كرده است كه پیشرفت اقتصادی و اجتماعی واقعی از طریق حكومت دموكراسی امكان‌پذیر است. در موفقیت خود، ما ثابت كردیم كه شكاكانی كه استدلال می‌كردند دموكراسی نمی‌تواند در كشوری با وسعت قاره‌ای ادامه یابد و میزبان همه ادیان جهان، آمیزه تحیرآوری از زبان‌ها و فرهنگ‌ها و همچنین ناهمخوانی‌های وسیع در وضعیت اجتماعی و اقتصادی حفظ شود، در اشتباه می‌باشند. ما بخوبی واقفیم كه یك اقتصاد در حال رشد با نرخ 9% و احتمالا 10% نیاز به سرمایه‌گذاری، منابع، انرژی و تكنولوژی در سطح وسیع دارد. هند در حال تقویت روابط خود با كلیه قدرت‌های عمده - آمریكا، روسیه، اتحادیه اروپا، چین و ژاپن و همچنین با اقتصادهای بزرگ در حال ظهور در آسیا، آمریكای لاتین و آفریقا - است. همكاری انرژی هسته‌ای غیرنظامی هند و آمریكا توافقات با سازمان بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA) را تقویت كرده و منجر به اعتماد و توانائی ما برای حفظ این تعهد در سال‌های پیش رو خواهد بود. با بیش از 50% از نیازهای انرژی كه توسط سوخت فسیلی و ذغال سنگ تامین می‌شود و وضعیت بی‌سابقه كنونی، افزایش سریع قیمت‌های نفت و گاز با توجه به نیازهای انرژی برای 20-25 سال آینده به این نتیجه رسیده‌ایم كه هیچ گزینه دیگری جز توسعه منابع انرژی هسته‌ای نداریم. انگیزه اساسی برای توافق هسته‌ای غیرنظامی ما با آمریكا همانند الزام ما به خط لوله صلح گاز ایران - پاكستان و هند است. نیازهای ما به انرژی فرای آن است كه صرفا از یك منبع تامین گردد.
لذا با عنایت به چنین تغییراتی است كه لزوم نگرش جدیدی به روابط هند و ایران امری بخوبی نمایان می‌گردد. ما دارای روابط تاریخی و تمدنی و منافع مشترك در بسیاری از مسائل منطقه‌ای هستیم. پروژه‌های مهم در بخش‌هائی مانند نفت و گاز، فلزات، كودشیمیائی، زیرساختار و راه‌آهن در حال مذاكره و اجرا هستند. دولت هند در حال تشویق شركت‌های عمومی و خصوصی خود به سرمایه‌گذاری در ایران می‌باشد. امیدواریم كه چنین پروژه‌هائی در جهت تامین منافع دوطرف، با حمایت دولت ایران ادامه یابد. شركت او.ان.جی.سی ویدش (او.وی.ال) مقادیر قابل توجهی گاز و نفت حاصل از عملیات اكتشافی را در سال‌های 2007-2004 به ارزش تخمینی 90 میلیون دلار كشف كرده است. شركت او.وی.ال نیز در حال گفتگو با شركت‌های ایرانی برای توسعه منطقه گاز آزادگان و مناطق گازی فاز 12 پارس جنوبی می‌باشد. ما مایل به سرمایه‌گذاری ایرانیان در هند خصوصا در بخش‌های نفت و گاز هستیم. در گذشته هر دو كشور با موفقیت در تاسیس پروژه پالایشگاه مدرس (Madras)، پروژه سنگ آهن كدره موخ (Kadremukh) و پروژه كودشیمیایی مدرس علاوه بر شركت كشتیرانی ایران و هند مشاركت داشتند. ما بمنظور ارتقا تشویق سرمایه‌گذاری مشترك، تاكید خاصی بر امضای موافقتنامه تشویق و حمایت سرمایه‌گذاری دوجانبه داریم. ایران از تولیدكنندگان عمده هیدروكربونها بوده و ما مصرف كننده عمده هستیم. می‌توان به اتخاذ ترتیبات درازمدت در جهت منافع دوجانبه شامل موافقتنامه تامین LNG یا پروژه پیشنهادی خط لوله گاز ایران - پاكستان - هند اشاره نمود. ما مایلیم شاهد پیشرفت در پروژه‌های مربوط به بندر چابهار باشیم. ما همچنین بر تقویت بیشتر روابط فرهنگی و تعامل بین مردمی كه می‌تواند اساس روابط ما را شكل دهد، تاكید می‌كنیم. اما بالاتر از همه، هند و ایران همسایه هستند. ما با چالش پیچیده‌ای در منطقه مواجه هستیم. اما همچنین در بهترین نقطه قرار داریم و بخوبی از پتانسیلی كه در این منطقه وجود دارد واقف هستیم. طی دوران تاریخی، كشورهای ما شاهد امتزاج مردم و فرهنگ‌های ما بوده‌اند. هنگامی كه بقیه جهان در تاریكی بسر می‌بردند تمدن‌های ما به بلندی‌های بی‌نظیری از كمال و پیشرفت دست یافته بودند. ما همچنین با تهاجمات خارجی مواجه بوده‌ایم و با موفقیت بر آنها فائق آمده‌ایم. از این تاریخ مشترك، ما اصول و قواعد خود برای تعامل با دنیای خارج را استخراج كردیم. ما می‌توانیم از این تاریخ مشترك جهت تامین منافع دوجانبه و ملت‌های خود بهره گیریم.
عالیجناب، جناب وزیر امور خارجه، من از اینكه در كنار شما در این گردهمایی حضور دارم، بسیار خرسندم. اطمینان دارم كه شركت‌كنندگان در سمینار امروز مباحثات مبسوطی را در كلیه زمینه‌های همكاری و روابط دوجانبه خواهند داشت و به گزارش سودمندی از چگونگی تحكیم روابط دست خواهند یافت. اینجانب صمیمانه‌ترین آرزوها را برای جنابعالی، ملت و دولت ایران خواهانم. اطمینان دارم كه دوستی، همكاری و حسن نیت ما نفع بسیاری برای دو كشور، منطقه و كل جهان خواهد داشت.
================================================


لطفا برای كسب اطلاع بیشتر با شماره تلفن 5- 22802671 داخلی 308 و 3094 تماس حاصل فرمائید.