صفحه اصلیتازه هاهمایش هاسخنرانی هامیزگرد هاتماس با ما
منو اصلی
اخبار > روابط ایران و هند در دوره پسابرجام


  چاپ        ارسال به دوست

سخنرانی

روابط ایران و هند در دوره پسابرجام

سخنرانی سرکار خانم دکتر گلشن دیتل با موضوع «روابط جمهوری اسلامی ایران و هند در دوره پسابرجام» در تاریخ چهارم اسفندماه 1394 در محل دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی با حضور محققین، پژوهشگران و تحلیلگران مسائل شبه قاره برگزار گردید.

خانم دیتل در آغاز با مرور روابط دو کشور در هزاره جدیدبه بیانیه 2001 تهران، بیانیه 2003 دهلی، توافق بزرگ دو کشور در سال 2005 و دعوت هند از ایران جهت عضویت ناظر در سازمان سارک در سال 2007 را روند مطلوب روابط میان دو کشور ذکر کرد. ایشان سفر آقای خاتمی به هند را یکی از سفرهایی دانست که دولت آن کشور در عالی ترین سطح از رییس جمهور کشورمان استقبال به عمل آورد که نشان دهنده عمق روابط میان دو کشور بود. با این حال در سال 2007 به دلیل تحریم های غرب علیه ایران، همکاری دو کشور به پایان رسید.

ایشان ضمن تاکید بر ناکارآمدی ابزار تحریم خاطرنشان کرد که تحریم ها علیرغم ابعاد منفی می تواند جنبه های مثبتی نیز داشته باشد و جمهوری اسلامی قربانی سیاست های تنبیهی قرار گرفت. ایشان معتقد است که ایران در دوره جدید راحت تر عمل خواهد کرد و این می تواند برای ایران و منطقه یک پیشرفت جدی باشد. همچنین توفیق جمهوری اسلامی ایران در مذاکرات، تحقق برجام و لغو تحریم ها نشان داد که می شود اختلافات اساسی را از طریق مذاکره حل و فصل نمود. وی همچنین ضمن تاکید بر متوقف شدن اجرای قرارداد مبادلات انرژی منعقده در سال 2005 به واسطه تحریم های اعمال شده علیه جمهوری اسلامی ایران، از علاقه مندی هند و بخش خصوصی این کشور به بازگشت به ایران سخن گفت.

ایشان با تاکید بر زمینه های همکاری دو کشور، یکی از مهمترین عرصه های همکاری را مسئله کریدور شمال جنوب عنوان کرد که از بمبئی هند آغاز و از طریق ایران به روسیه ختم می شود. ایشان یکی از نگرانی های تجار هندی مبنی بر اینکه ایران ممکن است در دوره پسابرجام ترجیح دهد تا مایحتاج خود را از بازارهای دیگری تامین نماید.

پروفسور دیتل از دشواری های بازپرداخت وجوه متعلق به دولت ایران توسط هند که رقمی بیش از 9 میلیارد دلار است و نیز از ابراز علاقه جمهوری اسلامی ایران مبنی بر سرمایه گذاری هند در بخش زیرساختی در کشورمان سخن به میان آورد. وی با اشاره به موضوع خط لوله صلح، این پروژه را مسئله ای تاریخی عنوان کرد و بر توجه به خط لوله انتقال SAGE (South Asia Gas Enterprise) و استقبال جمهوری اسلامی ایران از این پروژه خبر داد. بر این اساس ظاهرا منابع انرژی قطر، ایران، عراق و ترکمنستان از طریق خط لوله ای از مسیر دریا به هند منتقل خواهد شد. بدین ترتیب نگرانی عمده هند از عبور مسیر خط لوله از خاک پاکستان مرتفع می گردد و پاکستان از مسیر حذف می شود. البته این پروژه تا اندازه ای بلندپروازانه است.

ایشان در پاسخ به سوالی پیرامون روابط هند با ایران و عربستان خاطرنشان کرد که عربستان بزرگترین و ایران دومین تامین کننده انرژی هند بوده اند اما ایران پس از تحریم ها به رتبه هفتم سقوط کرده است در حالی که عربستان همچنان بزرگترین تامین کننده انرژی مورد نیاز هند محسوب می شود و مسئله انرژی برای هند اولویت بسیار بالایی دارد. علاوه بر این چند میلیون کارگر هندی در عربستان مشغول به کار هستند. این دلایل کافی است که عربستان جایگاه بسیار مهمی برای هند داشته باشد. از اینروست که کار ایجاد تعادل در روابط هند با دو کشور بسیار دشوار است.

در مورد مسائل افغانستان نیز ایشان ضمن یادآوری امضاء قرار داد مشارکت استراتژیک میان هند و افغانستان در دوره کرزی، بر دور شدن رییس جمهوری کنونی افغانستان (اشرف غنی) از هند و نزدیک شدن به پاکستان تاکید کرد. وی خاطرنشان کرد که در دولت کنونی افغانستان غنی و عبدا... در دو جهت مخالف در حال فعالیت هستند به گونه ای که بر خلاف غنی، عبدا... علاقه مند به تقویت روابط با هند است. 


١١:٥١ - 1394/12/02    /    شماره : ١٦٢٠    /    تعداد نمایش : ٢٩٧٥



خروج




صفحه اصلی | تازه ها | تماس با ما
©1392 دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران
Copyright © 2003-2013 Institute for Political and International Studies of the Ministry of Foreign Affairs (IPIS) - All rights reserved.