صفحه اصلیتازه هاهمایش هاسخنرانی هامیزگرد هاتماس با ما
منو اصلی
اخبار > سخنراني سفیر جمهوري اسلامي ایران در فدراسيون روسیه در دفتر مطالعات


  چاپ        ارسال به دوست

سخنراني سفیر جمهوري اسلامي ایران در فدراسيون روسیه در دفتر مطالعات

«روس‌ها مهم‌ترین شریک منطقه‌ای ایران هستند»

به همت گروه مطالعات آسياي مركزي و قفقاز و با حضور سیدمحمودرضا سجادی، سفیر جمهوري اسلامي ایران در روسیه، نشست «بررسی روابط ایران و روسیه»روز چهارشنبه مورخ 5/7/1391 در محل دفتر مطالعات سياسي و بين المللي وزارت امور خارجه برگزار شد

سفير كشورمان در اين نشست در ابتدا ضمن بررسی تاریخچۀ رابطۀ ایران و روسیه، پتانسیل های افزایش روابط میان دو کشور را برشمرده و تاكيد نمود كه «منافع و تهدیدات مشترک ایران و روسیه به اندازه ای است که شاید با هیچیک از کشورهای جهان قابل مقایسه نباشد».

سجادی با نام بردن از حوزه های مشترک منافع و تهدیدات میان ایران روسیه گفت: قفقاز، افغانستان، سوریه، دریای خزر و حضور درازمدت آمریکایی ها در منطقه و همچنین تهدیدات موجود پیرامون مواد مخدر از جمله حوزه هایی است که دو کشور در آن دارای منافع و تهدیدات مشترک هستند. وی افزود: به عنوان مثال کشت مواد مخدر در افغانستان همواره برای دو کشور ایران و روسیه یک تهدید اساسی بوده است به گونه ای که میزان تلفات ناشی از مواد مخدر در روسیه سالانه رقم 30 هزار نفر را نشان می دهد. در آسیای میانه به همان اندازه ای که روسها نگران حضور آمریکا در منطقه هستند، ایران نیز به همان میزان در این منطقه با روسها دارای منافع مشترک است. سوریه نیز از دیگر مواردی است که ایران و روسیه بر سر آن دارای منافع مشترک هستند. سجادی افزود: کشوری که نه در لایۀ تاکتیک و نه در لایۀ استراتژیک با ما و مبانی اعتقادی ما مشکلی ندارد، باید بیشتر مورد توجه قرار گیرد. منطق سیاسی حکم می کند با این کشور با نگاه و منطقی خاص برخورد شود.

سفیر کشورمان در روسیه افزود: در بُعد استراتژیک دو مسئله در رابطۀ ایران و روسیه کمتر مورد توجه قرار می گیرد: اول: نگاه غرب و روسیه به اسلام و دوم: نگاه غرب و روسیه به انقلاب اسلامی. سجادی افزود: بعد از فتح اندلس به دست مسلمانان، استراتژی غرب بر این پایه استوار شد که اسلام بزرگترین خطر برای تمدن غرب است. از این رو بعد از جنگهای صلیبی همواره شاهد آنیم که گوشۀ ذهن بسیاری از استراتژیست های غربی ضربه زدن به اسلام بوده است. جنگهای صلیبی، فروپاشی امپراطوری عثمانی، به راه انداختن جریان وهابیسم، قادیانی در پاکستان، بهائیت در ایران، ایجاد رژیم صهیونیستی و بسیاری دیگر از تحولات همگی جریان های واحدی در همین راستا برای ضربه زدن به اسلام بوده است. واقعیت اینست که غرب نمی تواند از استراتژی دشمنی با اسلام دست بردارد. مسائل حقوق بشری وقتی به اسلام می رسد، کاملاً ارزش و اهمیت خود را از دست می دهد. اگر نسبت به کشتار مسلمانان در فلسطین و میانمار این‌قدر بی توجهی از ناحیۀ غرب می بینیم متأثر از همان واقعیت است.

سفیر کشورمان در روسیه پیرامون حضور و سابقۀ اسلام در روسیه و نقاط اشتراک میان ایران و روسیه بیان داشت: اسلام بخشی از تاریخ و تمدن روسیه را تشکیل می دهد. بسیاری از قهرمانان، دانشمندان و جنگجویان روسیه مسلمانان بوده اند. تا زمانی که جریانات اطلاعاتی غربی، سلفی و وهابی جنگ اطلاعاتی علیه مسلمانان به راه نینداخته بودند و فجایعی چون متروی مسکو را به راه نمی انداختند، نگاه روسها نسبت به اسلام بسیار متفاوت تر بود. روس ها به تاريخ و تمدن ايران علاقه‌مند هستند و يك ميليون نسخه از ترجمه اشعار مولوي در اين كشور فروخته شده است.

سفیر کشورمان در روسیه پیرامون ظرفیت ها و پتانسیل های موجود در روسیه بیان کرد: روسیه قارۀ جدیدی است که باید دوباره آنرا شناخت. روسیه تنها یک کشور نیست، تنها مؤلفه‌اي که این کشور از قاره بودن کم دارد، جمعیت آن است که آنهم به عنوان کشور همسایه خود نوعی ظرفیت محسوب می شود. سرزمین بزرگ روسیه با آبها و رودخانه های بزرگ و طویل باعث خواهد شد که روسیه به انبار مواد غذایی و انبار بزرگ غلۀ در منطقه تبدیل شود. سه سال دولت روسیه به بخش کشاورزی اهمیت داد و کالخوزهای قدیم(مزرعه های اشتراکی) خود را به شرکتهای کشت و صنعت اجاره داد و متعاقب آن از یک کشور واردکنندۀ گندم به کشوری تبدیل شد که نزدیک به 20 تا 30 میلیون تن تولید گندم مازاد بر مصرف داشت. سفیر کشورمان در پایان نشست ضمن برشمردن اهمیت توجه بیشتر به ظرفیت ها و پتانسیل های بالای موجود در روابط ایران و روسیه بر پیگیری راهکارها و تمهیداتی برای گسترش ارتباط میان ایران و روسیه تأکید کرد.


٢٢:٢٨ - 1391/07/06    /    شماره : ٤١١    /    تعداد نمایش : ٢٣٣٧



خروج




صفحه اصلی | تازه ها | تماس با ما
©1392 دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران
Copyright © 2003-2013 Institute for Political and International Studies of the Ministry of Foreign Affairs (IPIS) - All rights reserved.