سیاست خارجی ایران در جنوب و شرق آسیا
پنل #۱۷۱سیاست خارجی ایران در جنوب و شرق آسیا#۱۸۷ با مدیریت حامد وفایی و حضور اعضای پنل؛ جعفر حقپناه، بهاره سازمند، علی فکری، زکیه یزدانشناس و مازیار مظفری برگزار شد.
<p dir="rtl" style="text-align: justify;">پنل «سیاست خارجی ایران در جنوب و شرق آسیا» با مدیریت حامد وفایی و حضور اعضای پنل؛ جعفر حقپناه، بهاره سازمند، علی فکری، زکیه یزدانشناس و مازیار مظفری برگزار شد.</p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify;">این نشست با تمرکز بر «نگاه به شرق» و سیاستهای جمهوری اسلامی ایران در جنوب و شرق آسیا برگزار شد و ابعاد جغرافیایی، ژئوپلیتیک و فرهنگی این سیاستها مورد بررسی قرار گرفت. در قالب جلسه، هر عضو پنل تحلیل خود را ارائه کرد و پس از آن گفتوگو، جمعبندی و پرسش و پاسخ انجام شد.</p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify;">سخنرانان با بررسی اهمیت منطقه جنوب آسیا و شرق آسیا، به نقش کلیدی کشورهایی مانند چین، هند، افغانستان و پاکستان در سیاست خارجی ایران اشاره کردند و تأکید شد که رقابت قدرتهای بزرگ (بهویژه چین و آمریکا) بر فضای دیپلماسی ایران تأثیرگذار است. علاوه بر این، ضرورت بازنگری در سیاست نگاه به شرق و تدوین چارچوبی منسجم و عملیاتی مورد تأکید قرار گرفت.</p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify;">در بخش تحلیلها:</p>
<ul dir="rtl" style="text-align: justify; list-style-type: disc;">
<li>جعفر حقپناه بر اهمیت تحلیل دقیق روابط ایران با چین و اثر سیاستهای رقابتی قدرتها بر دیپلماسی ایران تأکید کرد.</li>
<li>بهاره سازمند بر جنبههای اقتصادی، دیپلماتیک و نهادی نگاه به شرق و بازسنجی سیاستهای موجود تأکید داشت.</li>
<li>علی فکری هشدار داد که تحلیلهای سطحی از شرقنگری میتواند سیاستها را دچار خطا کند و بر فهم دقیق رقابتهای بزرگ و جایگاه ایران تأکید کرد.</li>
<li>زکیه یزدانشناس لزوم ایجاد سازوکارهای نهادی و دیپلماسی علم و فناوری برای تقویت همکاری با شرق را مطرح کرد.</li>
<li>مازیار مظفری به پیامدهای امنیتی و اقتصادی سیاست شرقگرایی و ضرورت بازنگری در چارچوبهای موجود اشاره نمود.</li>
</ul>
<p dir="rtl" style="text-align: justify;">در جمعبندی نشست، بر چند نکته کلیدی تأکید شد:</p>
<ol dir="rtl">
<li style="text-align: justify;">نگاه به شرق ایران دو سطح دارد: جغرافیایی (تمرکز بر چین، هند و همسایگان شرق) و تمدنی-فرهنگی (پیوند تاریخی و معرفتی با شرق).</li>
<li style="text-align: justify;"> ضعفهای اصلی شامل نبود سند کلان و چارچوب منسجم برای روابط شرق و گسست میان منافع داخلی و سیاست خارجی است.</li>
<li style="text-align: justify;"> روابط با افغانستان و پاکستان حیاتی است و نیازمند دیپلماسی اقتصادی، علمی و فناورانه میباشد.</li>
<li style="text-align: justify;"> نگاه به شرق نباید جایگزین غرب شود؛ بلکه باید با درک واقعیتهای بینالمللی، رقابت قدرتها و زنجیرههای ارزش، طراحی و اجرا شود.</li>
</ol>