آنتونیو گرامشی در توصیف دوران بحران مینویسد: بحران دقیقاً در این واقعیت نهفته است که امر کهنه در حال مرگ است و امر نو نمیتواند زاده شود؛ در این دوران فترت، نشانههای بیمارگونه گوناگونی پدیدار میشوند. این تعبیر، توصیفی گویا از وضعیت کنونی نظام بینالملل است؛ وضعیتی که در آن نظم پیشین اعتبار و کارآمدی خود را تا حد زیادی از دست داده، اما نظم جایگزین هنوز نتوانسته است شکل نهادی و تثبیتشدهای پیدا کند.