پنل «سیاست خارجی ایران در حوزه اوراسیا» با مدیریت دکتر محمود شوری و با حضور اعضای پنل دکتر جهانگیر کرمی، دکتر منوچهر مرادی، دکتر ولی کالجی، آقای سعید یاری و دکتر حمید حکیم برگزار شد.
در این نشست، سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در قبال آسیای مرکزی، قفقاز و حوزه اوراسیا با رویکردی انتقادی و آیندهنگر بررسی شد. تمرکز اصلی مباحث بر ارزیابی جایگاه اوراسیا در سیاست خارجی ایران، اعتبارسنجی روابط با روسیه بهعنوان شریک اصلی و دلایل بهرهبرداری محدود از ظرفیتهای گسترده این منطقه بود.
سخنرانان با اشاره به نقش محوری روسیه در سیاست خارجی ایران طی سه دهه گذشته و چارچوبهای همکاری راهبردی و عضویت در ساختارهایی چون شانگهای و اتحادیه اقتصادی اوراسیا، تأکید کردند که دستاوردهای عملی ایران در این حوزه همچنان نامتوازن و کمتر از ظرفیتهای موجود است. جنگ اوکراین نیز بهعنوان نقطه عطفی در روابط تهران–مسکو معرفی شد که پیامدهای آن در سطوح راهبردی، دیپلماتیک و اقتصادی قابل مشاهده است.
در بخش آسیای مرکزی و قفقاز، تأکید شد که این حوزه از یک فرصت راهبردی برای ایران بهتدریج به منبعی از چالشهای امنیتی تبدیل شده است. ضعف پیوندهای اقتصادی، کمرنگ بودن حضور بخش خصوصی و فقدان رویکرد زیرساختمحور در تعامل با کشورهای منطقه از مهمترین چالشها عنوان شد. تحولات کشورهای قفقاز جنوبی و متغیرهای آینده منطقه نیز بهعنوان عوامل تعیینکننده در سیاستگذاری ایران مورد توجه قرار گرفت.
در جمعبندی، سخنرانان بر ضرورت بازتعریف سیاست ایران در اوراسیا با رویکردی جامع، متوازن و اقتصادمحور تأکید کردند. بهرهگیری مؤثر از ظرفیتهای ژئواستراتژیک ایران، تدوین نقشه راه اجرایی، تقویت هماهنگی نهادی و مدیریت واقعبینانه روابط با روسیه و سایر بازیگران منطقهای، بهعنوان الزامات تبدیل فرصتهای اوراسیایی به دستاوردهای عملی مطرح شد.